Palec młotkowaty – objawy

Palec młotkowaty wyróżnia się charakterystycznym zgięciem palca w stawie międzypaliczkowym bliższym na kształt odwróconej litery „V”, gdzie na jego czubku zazwyczaj tworzy się odcisk. We wczesnym etapie deformacja nie stanowi źródła bólu. Jednak z upływem czasu palce młotkowe sztywnieją i powodują dolegliwości bólowe, uniemożliwiając noszenie krytego obuwia. Nieleczone mogą doprowadzić do rozwoju trwałych deformacji w obrębie stopy i innych poważnych uszkodzeń, w tym złamań kości.

Palec młotkowaty – przyczyny

Do powstawania palców młotkowatych często dochodzi z powodu źle dobranego obuwia – za mały rozmiar lub niewłaściwy fason. Gdy buty są zbyt ciasne lub za krótkie, uciskają palce stóp i pchają je do tyłu. Tworzeniu się schorzenia sprzyja także rozwój haluksów, które powodują przesunięcie dużego palca stopy w stronę pozostałych palców, tym samym zmuszając je do wygięcia. Wśród przyczyn palców młotkowatych wymienia się również wady anatomiczne i urazy neurologiczne, np. udar mózgu.

Palec młotkowaty – leczenie

We wczesnej fazie rozwoju choroby lekarz ortopeda może zlecić wykonywanie ćwiczeń, mających na celu poprawę zakresu ruchu w obrębie przykurczowych palców lub polecić noszenie specjalnych ortez i osłon z miękkiego tworzywa, które ochronią okolicę grzbietową stawu międzypaliczkowego. Jednak często, mimo podejmowanych działań, deformacja postępuje i jedynym wyjściem leczenia palca młotkowatego pozostaje zabieg operacyjny.

W trakcie operacji doświadczony chirurg stopy przecina skórę i położone głębiej tkanki miękkie, po czym wycina zajętą chorobą tkankę kostną nasady kości paliczka. W miejscu usuniętej struktury zostaje wprowadzony implant, najczęściej ze stopu niklu z tytanem, który zmienia swój pierwotny kształt pod wpływem temperatury ludzkiego ciała, łącząc fragmenty kostne. Mimo, że wykonana operacja palca młotkowatego jest złożona, samodzielne poruszanie się jest możliwe nawet następnego dnia po zabiegu.

Paluch sztywny to inaczej choroba zwyrodnieniowa stawu śródstopno-paliczkowego palucha. Ma charakter postępujący, co oznacza, że objawy pogłębiają się, jeśli Chory nie będzie pod opieką specjalistów lub nie będzie się stosował do zaleceń lekarzy.

Niewielkie zmiany zazwyczaj nie są bolesne i nie są przyczyną dyskomfortu podczas poruszania się, dlatego Pacjenci zazwyczaj je bagatelizują i nie zgłaszają się po pomoc. To duży błąd, ponieważ wczesne postawienie diagnozy i wdrożenie specjalistycznego leczenia zachowawczego opóźnia lub nawet zapobiega leczeniu chirurgicznemu.

Ból, trudności podczas wykonywania niektórych czynności (np. podczas biegania, chodzenia po schodach i kucania), sztywność stawu śródstopno-paliczkowego palucha i opuchlizna to najczęstsze objawy palucha sztywnego, które uniemożliwiają normalne funkcjonowanie i poruszanie się.

Jeśli objawy nie ustępują, mimo stosowania leczenia zachowawczego, zazwyczaj jedyną skuteczną metodą leczenia, jest leczenie operacyjne, przeprowadzone przez doświadczonych specjalistów. Metody zachowawcze, które polegają na noszeniu odpowiedniego obuwia i wkładek, stosowaniu zabiegów rehabilitacyjnych i zażywaniu leków przeciwbólowych mogą wówczas dać jedynie chwilową ulgę, jednak nie usuną przyczyny bólu i dyskomfortu.

Istnieje wiele metod leczenia chirurgicznego palucha sztywnego. Każdego Pacjenta traktujemy indywidualnie. Wybierając sposób leczenia, bierzemy pod uwagę zarówno wyniki badań dodatkowych, wiek i stopień aktywności Chorego, a także Państwa oczekiwania. Nie boimy się łączyć kilku metod leczenia operacyjnego, ponieważ chcemy osiągnąć jak najlepszy efekt pooperacyjny i zminimalizować okres rehabilitacji po operacji.

Techniki opierające się na oczyszczeniu zdeformowanego stawu, usunięciu wyrośli kostnych oraz odbarczeniu stawu, stosujemy najczęściej u Pacjentów z średnio zaawansowanymi zmianami. Chorym, których zmiany mają charakter zaawansowany, proponujemy artrodezę stawu MTP I, endoprotezoplastykę stawu lub wszczepienie implantu Cartiva.