Palec młotkowaty – objawy

Palec młotkowaty wyróżnia się charakterystycznym zgięciem palca w stawie międzypaliczkowym bliższym na kształt odwróconej litery „V”, gdzie na jego czubku zazwyczaj tworzy się odcisk. We wczesnym etapie deformacja nie stanowi źródła bólu. Jednak z upływem czasu palce młotkowe sztywnieją i powodują dolegliwości bólowe, uniemożliwiając noszenie krytego obuwia. Nieleczone mogą doprowadzić do rozwoju trwałych deformacji w obrębie stopy i innych poważnych uszkodzeń, w tym złamań kości.

Palec młotkowaty – przyczyny

Do powstawania palców młotkowatych często dochodzi z powodu źle dobranego obuwia – za mały rozmiar lub niewłaściwy fason. Gdy buty są zbyt ciasne lub za krótkie, uciskają palce stóp i pchają je do tyłu. Tworzeniu się schorzenia sprzyja także rozwój haluksów, które powodują przesunięcie dużego palca stopy w stronę pozostałych palców, tym samym zmuszając je do wygięcia. Wśród przyczyn palców młotkowatych wymienia się również wady anatomiczne i urazy neurologiczne, np. udar mózgu.

Palec młotkowaty – leczenie

We wczesnej fazie rozwoju choroby lekarz ortopeda może zlecić wykonywanie ćwiczeń, mających na celu poprawę zakresu ruchu w obrębie przykurczowych palców lub polecić noszenie specjalnych ortez i osłon z miękkiego tworzywa, które ochronią okolicę grzbietową stawu międzypaliczkowego. Jednak często, mimo podejmowanych działań, deformacja postępuje i jedynym wyjściem leczenia palca młotkowatego pozostaje zabieg operacyjny.

W trakcie operacji doświadczony chirurg stopy przecina skórę i położone głębiej tkanki miękkie, po czym wycina zajętą chorobą tkankę kostną nasady kości paliczka. W miejscu usuniętej struktury zostaje wprowadzony implant, najczęściej ze stopu niklu z tytanem, który zmienia swój pierwotny kształt pod wpływem temperatury ludzkiego ciała, łącząc fragmenty kostne. Mimo, że wykonana operacja palca młotkowatego jest złożona, samodzielne poruszanie się jest możliwe nawet następnego dnia po zabiegu.

Paluch sztywny to nie tylko problem kosmetyczny. To poważne schorzenie, które rozwija się powoli, by w końcu doprowadzić do ograniczenia ruchomości stawu i uniemożliwić Chorym normalne poruszanie się. Schorzenie wymaga dokładnej diagnostyki i indywidualnie dobranego leczenia. Poznaj, jakie są objawy palucha sztywnego i dlaczego to schorzenie występuje.

Paluch sztywny – jakie są przyczyny?

Paluch sztywny pojawia się na skutek postępujących zmian zwyrodnieniowych chrząstki stawowej w obrębie stawu śródstopno-paliczkowego. Przy bardziej zaawansowanych stadiach choroby, można zaobserwować charakterystyczne wyrośla kostne, głównie w grzbietowej części stawu.

Paluch sztywny często jest następstwem zaistniałego w przeszłości urazu. Innymi, równie ważnymi przyczynami są predyspozycje genetyczne oraz płaska lub trójkątna powierzchnia stawowa I kości śródstopia.

Zmiana może też wynikać z przewlekłego, nadmiernego obciążenia stawu, które jest charakterystyczne dla kobiet chodzących na wysokich obcasach, osób otyłych lub ciężko pracujących fizycznie. Pojawia się także w przebiegu wielu chorób reumatologicznych.

Lekarz chirurg jest w stanie określić przyczynę powstania schorzenia i zaproponować Państwu najlepszy, indywidualnie dostosowany do Państwa oczekiwań sposób leczenia.

Paluch sztywny – objawy:

Objawy schorzenia nie zawsze są takie same u wszystkich Chorych. Pierwsze zmiany zazwyczaj są bezbolesne i powodują co najwyżej dyskomfort podczas poruszania się. Natomiast nieleczony i pogłębiający się proces zwyrodnieniowy oraz stan zapalny, mogą być przyczyną nie tylko dolegliwości bólowych, ale także znacznego ograniczenia ruchomości stawu. Dlatego stosowne wydaje się podzielenie objawów, ze względu na różny stopień zaawansowania zmian:

niewielkie zmiany

W początkowej fazie można zaobserwować niewielkie ograniczenie ruchomości w stawie śródstopno-paliczkowym oraz jego obrzęk. Widoczne staje się lekkie zatarcie zarysu stawu. Z czasem, schorzeniu zaczyna towarzyszyć także stan zapalny oraz dolegliwości bólowe.

Mało wyrażone, niebolesne zmiany nie zawsze kwalifikują się do leczenia operacyjnego. Postępowanie lecznicze w takich przypadkach, opiera się najczęściej na zastosowaniu leczenia zachowawczego. Jeśli to nie daje oczekiwanych efektów, warto skonsultować się ze specjalistą w sprawie leczenia chirurgicznego.

średnio zaawansowane zmiany

Charakterystyczne objawy tego stadium to postępująca utrata zakresu ruchomości stawu (50-75% w porównaniu ze stopą zdrową), oraz formowanie się widocznych wyrośli kostnych, które powodują deformacje palucha. Możliwe jest również wystąpienie zaczerwienienia i zwiększonej ciepłoty w obrębie stawu umiejscowionego u podstawy dużego palca u stopy, czyli objawów zapalenia. Na tym etapie Chory może już odczuwać dyskomfort oraz ból podczas noszenia obuwia.

Jedyną skuteczną metodą leczenia jest leczenie operacyjne. Metody zachowawcze przy średnio zaawansowanych zmianach nie dają wówczas dają efektu leczniczego.

zaawansowane zmiany

Staw nie pracuje już poprawnie. Występuje znaczne ograniczenie jego ruchomości (ponad 75%), aż do całkowitego unieruchomienia stawu, co wymusza na Chorym zmianę sposobu chodu. Mogą wystąpić również objawy dodatkowe, niezwiązane ze stawem śródstopno-paliczkowym, a wynikające właśnie ze zmiany sposobu chodzenia, takie jak: ból w obrębie biodra, kolana lub dolnej części pleców.

Wskazane jest wówczas wdrożenie leczenia chirurgicznego. Metody zachowawcze nie zadziałają przy tak zaawansowanych zmianach. Mogą jedynie przynieść chwilową ulgę, ale nie wyleczą przyczyny schorzenia.